Największy w Polsce producent i dystrybutor systemów akustycznych. W służbie doskonałej akustyce od 1995 roku.
» O akustyce i tłumieniu

O akustyce i tłumieniu

Przegrody akustyczne

  
Specjalny cień akustyczny jest tworzony przez odpowiednio dobrane ekrany i ściany dźwiękochłonne poprzez blokowanie swobodnego przepływu fal dźwiękowych. Redukcja niepożądanych dźwięków  tym sposobem zależy oczywiście od jego częstotliwości. Przy wysokich częstotliwościach, efekt bariery w strefie cienienia jest bardzo wydajny, jednak przy niskich częstotliwościach (duża długość fali) efekt cienia jest mniejszy. Umiejscowienie bariery dźwiękowej jest tutaj kluczowe - najlepsze efekty uzyskamy gdy dźwięk jest zmuszony do przejścia jak najdłuższej i najbardziej skomplikowanej drogi i gdy zmiana jego kierunku następuje pod największym kątem natarcia. Dodatkowo warto umieścić takie ekrany blisko źródła hałasu, z kolei umieszczenie ekranu w połowie drogi pomiędzy źródłem a odbiorcą jest położeniem najmniej efektywnym. Wyciszenie przez ekran można zobrazować jako zależność od wysokości ekranu (H) oraz jego szerokości, w porównaniu do wielkości źródła hałasu jak na obrazku poniżej.

Sound barriers
 
Przegrody wewnątrz pomieszczeń powinny być także dodatkowo wspomagane dachem absorbującym dźwięki, aby uniknąć odbicia. Normalna wartość izolacyjności akustycznej przegrody wewnątrz pomieszczenia wynosi około 5-10 dB. Wskaźnik izolacyjności akustycznej powinien wzrosnąć do około 20 –25 dBA aby była ona skuteczna.
 
Sound barriers


 
Izolacyjność akustyczna
  

Wszystkie przedstawione niżej obliczenia dotyczą  izolacyjności akustycznej, jaką charakteryzują się przegrody i bariery akustyczne po ich zamontowaniu w pomieszczeniach, przy uwzględnieniu wszystkich możliwości przenoszenia się dźwięku. Wszystkie obliczenia dokonano na podstawie norm PN-EN 12354-1:2002 (dla dźwięków powietrznych) oraz PN-EN 12354-2:2002 (dla dźwięków uderzeniowych).


Ścianki działowe oraz rozwiązania akustyczne
​  

Najważniejszym parametrem potrzebnym do obliczenia izolacyjności jest stopień bocznej transmisji dźwięku, a zależy on głównie od jakości wykonania samej ściany oraz połączenia jej z przegrodami bocznymi. Zależność między samą izolacyjnością przegrody a realną izolacyjnością akustyczną jaką osiągnie dana przegroda zamontowana w budynku może zobrazować prosty schemat:
alt
Prawidłowe zaprojektowanie pomieszczenia pod względem akustycznym, wymaga szczegółowych informacji na temat parametrów akustycznych konkretnych rozwiązań przegród budowlanych ocenionych na podstawie badań laboratoryjnych oraz znajomości zasad prognozowania izolacyjności akustycznej w pomieszczeniu na podstawie parametrów akustycznych elementów budowlanych. 

Istnieje oczywiście uproszczona metoda wyznaczania bocznego przenoszenia dźwięków powietrznych uwzględniająca jedynie stosunek mas powierzchniowych przegrody i przegród bocznych. Jako jednak, że często mija się ona z rzeczywistym wynikiem zastąpiono ją znacznie bardziej skomplikowanymi metodami obliczeniowymi wynikającymi z modeli transmisji dźwięku między pomieszczeniami uczestniczącymi w transmisji. Zgodnie z PN-EN 12354-1:2002 izolacyjność przegrody w budynku jest wypadkową izolacyjności akustycznej wszystkich dróg przenoszenia dźwięku między pomieszczeniami co można zobrazować rysunkiem:
     
alt

Do tak dokładnych obliczeń wykorzystywana jest bardzo duża ilość danych wejściowych co okazuje się bardzo pracochłonne, nawet przy wykorzystaniu specjalistycznego oprogramowania komputerowego. W 2005 r. Instytut Techniki Budowlanej wydał Poradnik (Instrukcja ITB nr 406/2005), w którym określono metody uwzględniające przenoszenie boczne dla dźwięków powietrznych oraz uderzeniowych.


Dźwięki powietrzne
​  

alt
W poradniku zaproponowano szacunkową metodę wyznaczania wartości bocznego przenoszenia dźwięku i zakresu stosowania, a poprawka Ka wyznaczono zgodnie z metoda uproszczoną wg normy PN-EN 12354-1:2002. W metodzie tej wykorzystano wzór stosowany dotychczas w załączniku D.1.2 do normy PN-B-02151-3:1999, jako znaną i popularną w praktyce inżynierskiej regułę: 

przy widmie: hałasów bytowych w budynku, komunikacji o prędkości V > 80km/godź (np. autostrada)
Obliczone R’A1 = RA1R – Ka = RA1 – 2 – Ka = Rw + C – 2 – Ka > wymaganej normą R’A1 [dB]
przy widmie : muzyki dyskotekowej, komunikacji o V <= 80 km/godź, (np. drogowa w mieście)
Obliczone R’A2 = RA2R – Ka = RA2 – 2 – Ka = Rw + Ctr – 2 – Ka > wymaganej normą R’A2[dB]
Gdzie : RA1R = RA1 – 2, RA2R = RA2 – 2 zaś RA1 = Rw + C oraz  RA2 = Rw + Ctr
R'A1 – wskaźnik oceny przybliżonej izolacyjności właściwej przegrody w budynku w dB,
Rw – wartość uzyskana w laboratorium w dB,
C, Ctr – wartość widmowego wskaźnika adaptacyjnego w zależności od widma hałasu ( 0 lub ujemna), 
2 – wartość zalecana normą jako korekta – spełniająca rolę wsp. bezpieczeństwa w dB,
Ka – wartość bocznego przenoszenia dźwięku powietrznego w dB według Instrukcji ITB 406 / 2005,
UWAGA ! Ka = 0 wg punktu 8 normy PN-B-02151-3:1999 dla przegród zewnętrznych ( np. ściany zewnętrznej z oknami lub bez, stropu nad bramą przejazdu, stropodachu, połaci dachowej poddasza użytkowego)

Wartości poprawek podano w Poradniku w formie stabelaryzowanej na podstawie obliczeń wykonanych wg normy PN-EN 12354-1:2002 dla wielu przykładowych zestawów: przegroda działowa (ściana, strop) / przegrody boczne używając stosowane w budynkach mieszkalnych rodzaje ścian wewnętrznych i zewnętrznych. 
Należy pamiętać, że najlepiej jest dla przegrody, gdy obliczona – uzyskana izolacyjność akustyczna R’A1 lub R’A2jest jak największa


Dźwięki uderzeniowe
​  

altTutaj poradnik proponuje na podstawie normy PN-EN 12354-1:2002 uproszczoną metodę wyznaczenia ważonego wskaźnika poziomu uderzeniowego znormalizowanego L’n,w oraz wartości bocznego przenoszenia dźwięku w postaci poprawki Ki. 



W metodzie tej wykorzystano zakres stosowania oraz wzór zawarty dotychczas w załączniku E do normy PN-B-02151-3:1999, jako znaną i popularną w praktyce inżynierskiej regułę:
Obliczone L’n,w = Ln,wR + Ki = Ln,w + 2 + Ki < wymaganej normą L’n,w
Gdzie : Ln,wR = Ln,w + 2
L’n,w – ważony wskaźnik poziomu uderzeniowego znormalizowanego,
Ln,w – wartość uzyskana w laboratorium w dB pod stropem
2 – wartość zalecana normą jako korekta – spełniająca rolę wsp. bezpieczeństwa w dB 
Ki – wartość bocznego przenoszenia dźwięku powietrznego w dB według PN-EN 12354-1:2002
Należy pamiętać, że najlepiej jest dla przegrody, gdy obliczona – uzyskana izolacyjność akustyczna L’n,w jest jak najmniejsza.

 
Średnia masa powierzchniowa elementu rozdzielającego - stropu - Średnia masa powierzchniowa jednorodnych elementów bocznych nie pokrytych dodatkowymi warstwami w kg/m2
kg/m2 100 150  200  250  300  350  400  450  500 
100 1
150 0
200
250
300
350
400
450
500
600
700
800
900

Przejdź do strony głównej
Do działania sklepu konieczna jest włączona obsługa Javascript oraz Ciasteczek (cookies).